Hüzünler Girdabında Bir Şarkıya Tutu(l)nmak

Hüzünler girdabında boğulmak üzereyken tutunduğu bir saldı şarkılar.Gözlerinden dökülen incilerle oluşturuyordu ummanlarını ama farkında değildi bu olanların.Hele akşamları bu girdap derinleştikçe derinleşiyor,gündüz anlamsız gelen her kelime ve her ses anlamlı bir nameye dönüşüyordu.     Umutluydu .Öyle olmalıydı.Bu girdaptan çıkacaktı.
Hiçbir girdap insanın üstesinden gelemeyecek kadar güçlü yaratılmamıştı zaten.
Bu bilinç,bir umut ,bir ışık ,bir şahlanış yetecekti girdaptan kurtulmasına.


Gözlerinden dökülen incilerle kendi ummanını ve girdabını oluşturuyordu.
Ne de olsa ezelden  gam turabıyla yoğrulmuş bir bedendir bu diyordu...
Garipti.Seviyordu biraz da ummanlarda ,girdaplarda dolaşmayı.Hüznün sahilleri,kumsalları onu ,o da hüzün mahzunluğuna boyanmış bu alemi arıyordu ...Hayat aramaktan başka neydi zaten!

Zamanın bir parçası...bir parça ümit...

Kırık bir hayatın son demlerinde , yeniden hayata tutunmak kadar anlamsızdı sözleri.Ölüm döşeğindeki bir ihtiyarın sonraki günü için ümidi neyse o kadar ümitliydi hayatta.Bir çürük sal gibi, rüzgar ve   dalgalar onu nereye savurursa    oraya savrulacak bir   haldeydi geçmiş ve geleceği...

Merhaba

Bir yudum fikir ...İnsan düşüncesiyle var olan ve yücelen bir varlık.Bu sayfada hiç kimseyi ve hiçbir varlığı incitmeden duygu,düşünce ve düşlerimizi,her şeyi, ifade etmeye,bir yudum fikir oluşturmaya  çalışacağız...Hoşça bakın zatınıza...