Şehit Mehmet      

 Mehmet daha bir çocuktu. Babası gibi bir asker olmayı çok istiyordu. Annesi Mehmet’i çok seviyordu. Mehmet artık sorumluluk üstleniyordu. Çünkü artık büyümüştü. Askerlik yaşı gelmişti. Mehmet annesi ile vedalaştıktan  sonra vatanı için yola koyulmuştu. Mehmet aslında mutlu ve gururluydu. Fakat bir yandan da annesinden ayrıldığı için biraz hüzünlüydü. Artık askerliğine başlamıştı. Babası önderliğinde babasıyla gurur duyuyordu. Kendisi de babası gibi gururlu merhametli  bir Türk şehidi olmak istiyordu. Her gün yatmadan “Ya Rab bana şehitliği nasip et” diye dua ederdi. Aradan beş  gün geçtikten sonra komutan savaş yapılacağını bildirdi. Bütün askerler savaş için , vatanı için savaşa hazırlandılar. Mehmet’in içinde vatanı için büyük bir istek vardı. Annesi ise Mehmet’ini çok özlemişti. Bir an önce kınalı kuzusunun gelmesini ve ona kavuşmayı istiyordu. Mehmet’ine olan hasretini ve özlemini kağıda döküyordu. Mehmet ise savaş için heyecanını yenemiyordu. Mutluluğunu yansıtan gözlerindeki o tatlı gülüş komutanlarını sevindiriyordu. Artık herkesin gözlerinde mücadeleci bakışlar vardı. Artık herkes savaşa hazırdı. Sabahleyin dağların soğuk rüzgarlarıyla birlikte savaşın başlamasına dakikalar kalmıştı. Mehmet de  annesine bir mektup yazdı. Mektuba şöyle başladı. “Canım anneciğim öncelikle seni çok seviyorum sağlığın sıhhatin iyidir umarım beni merak etme. Şu an çok iyiyim az sonra düşmanlara karşı ve vatanımız için bir savaş yapacağız. Ben bu savaşta babam gibi gururlu ve vatan sever bir şehit olmak istiyorum. Sakin benim için üzülme, aksine benimle gurur duy. Ne vatan sever bir oğlun varmış , vatanı için şehit oldu de ve hakkını helal et anneciğim.”yazmıştı. Mehmet’in mektubunu yazmasıyla  savaş başlamıştı. Kulakları çınlatan o mermi sesleri , kalpleri sızlatıyordu. Mermi sesleri artmıştı. Mehmet ruhunu teslim etmeye hazırdı. Mehmet kelimeyi şahadetini “Eşhedü anla ilahe illallah ve eşhedü enne muhammeden abdühü ve rasuluh” diyerek getirdi. Savaş bittiğinde komutanları ve tertipleri başına toplandılar ve üzerinde annesine yazdığı mektup bulundu.  Mektubunu annesine gönderdiler. 15 dakika sonra annesinin mektubu geldi. Bu mektubu komutanlar okudu. Bir yandan da şehit Mehmet’in mezarı kazılıyordu. Komutanları şehit Mehmet’in annesini aradılar ve oğlunun şehit olduğu söylediler. Bu haberi alan annesi çok üzgündü. Haberi aldığında parçalanmıştı. Artık hayattan hiçbir beklentisi kalmamıştı. O da ruhu teslim etmeye hazırlandı. Kelimeyi şahadet getirerek gözlerini hayata yumdu.

A. K 7/A