Şehitlik Mertebesinde
Mehmet küçük yaşta babasını kaybetmişti.Babası kendini vatan yoluna adamıştı.
Mehmet de babası gibi kahramanca şehit olmak istiyordu. Mehmet'in annesinden başka birde sevdiği kız vardı.Onu çok seviyordu bir dediğini iki etmiyordu Askerlik çağı gelmişti.Annesi ve sevdiği kız bu duruma çok üzülüyordu.Sevdiği kız Mehmet'e şiir yazmıştı:
Mehmet'im dağlara gideceksin 
Kendine dikkat et
Nede olsa bu dağ
Seni vururlarsa bende kendimi vururum
Şimdiye kadar hiç ayrılmadık
Ahirette de ayrılmayalım
Çantana resmimi koydum 
Vurulursan kanını saklarım Mehmet'im .
Mehmet şiiri bilmiyordu.Sevdiği kız çantasına koymuştu.Askere gittiğinde eşyalarını dolabına yerleştirirken şiiri görür okurken göz yaşlarını tutamamıştı.Ertesi gün sabah erkenden eğitime gitmişlerdi.Mehmet'in acemilik zamanı geçmişti.Haftada annesiyle mektuplaşıyordu.Mehmet çavuş olmuştu.Doğuya gidip şehit olmak istiyordu.Her gece ''Ya Rab!Şehitliği ban nasip et''diye dua ediyordu.Gün doğarken doğuya gitmek için yola çıkmıştı.Ne kadar tedbirli olsalar da baskına uğramışlardı.Şehit düşmüştü en çok istediği şey olmuştu.Sevdiği kızın resmini kanına sürüp arkadaşına bunu sevdiğime ulaştır, demişti.Sevdiği kız Mehmet'in acısına dayanamayıp kanser olmuştu.Mehmet'in sevdiği kız kanser çilesi ve Mehmet'in acısına dayanamayıp hayata gözlerini yumdu.Mehmet ve sevdiği kız aşk fidanlarını büyütemeden hayatları sona ermişti.Geriye sadece oğlu için ve Mehmet'in sevdiği kız için çarpan anne yüreği bir de arkalarından akan sevgi ve özlem dolu birkaç gözyaşı kalmıştı.
A. T. 7/A