Mektup  
Mehmet'in babası öleli 10 yıl olmuştu.İçinde hala babasının hasreti vardı.Buna rağmen askerliğini yapıp evine dönecekti Mehmet.Askere gideli daha 2 gün olmuştu. Teröristler saldırıya geçtiler.Annesi tam da o an Mehmet'e bir mektup yazıyordu.Annesi kalemi masaya bıraktığında Mehmet çoktan hayata gözlerini yummuştu.2 saat sonra evin telefonu çaldı.Komutan arıyordu bu acı haberi vermek için.Komutan haberi verdi ve telefonu kapattı.Annesinin mektubu Mehmet'e ulaşmıştı. Ama ne yazık ki Mehmet annesinin yazdığı mektubu okuyamadı.Komutan mektubu açtı ve şunlar yazıyordu:
-Mehmet'im, sen babandan bana bir emanetsin.Hayırlı bir şekilde askerliğini yapıp evine döneceksin inşallah. Baban şu an yanımızda olsaydı benim seni ne kadar çok sevdiğimi anlardı.Mehmet'im ben rüyanda seni kanlar içinde gördüm.İnşallah böyle bir şey olmayacak.Seni çok ama çok seviyorum.Bir zaman gel olur mu? Komutan gözyaşlarını tutamadı.Komutanlarda biri geldi ve sordu.
Komutanım neden ağlıyorsunuz? 
Komutan da: 
Acılı bir annenin şehit olan oğluna yazdığı mektup için ağlıyorum diye cevap verdi...
 T. Ö.  7/A